Diagnostyka i leczenie osteoporozy.
Zalecenia PTR.
dr hab. med. prof. UM Piotr Leszczyński
Przewodniczący Sekcji Chorób Metabolicznych Kości i Osteoporozy PTR



























Archiwum

Sekcje PTR » Sekcja Reumatologii Wieku Rozwojowego » Archiwum

22.04.2015

 

kliknij aby powiekszyć

 


 

 

 26.05.2014


 

 

 

 25.02.2013


INSTYTUT REUMATOLOGII
im. prof. dr hab. med. Eleonory Reicher
Klinika i Poliklinika
Reumatologii Wieku Rozwojowego

tel./fax 844-87-74, e-mail: klinika.reumatologiidzieci@ir.ids.pl

 

 

Warszawa, dn. 28.01.2013r.

 

Marcin Pakulski
Zastępca Prezesa ds. Medycznych
Narodowego Funduszu Zdrowia
ul. Grójecka 186
02-390 Warszawa

 

 

 

Szanowny Panie Prezesie,


W odpowiedzi na pismo z dnia 13.01.2013 (nr CF/DSOZ/2013/076/0029/4/00956/BOS) uprzejmie informuję, że wniosek o wprowadzenie zmian w charakterystyce grupy H90 Zapalenia stawów i układowe choroby tkanki łącznej wymagające intensywnego leczenia i H96 Układowe choroby tkanki łącznej dotyczy rozszerzenia zakresu rozpoznań określających charakterystykę grup poprzez dodanie kodu M08.2 młodzieńcze zapalenie stawów o początku uogólnionym.


Zgodnie z treścią wniosku młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (MIZS) stanowi najczęstszą artropatię zapalną wieku dziecięcego. Postać układowa (uMIZS) charakteryzuje się najcięższym przebiegiem klinicznym oraz ryzykiem najpoważniejszych powikłań. W związku z uogólnionym początkiem, nasilonymi objawami klinicznymi oraz ryzykiem ciężkich, zagrażających życiu powikłań postać układowa MIZS spełnia całkowicie kryterium układowej choroby wymagającej intensywnego leczenia.

 

Odpowiadając na pytania zawarte w piśmie Pana Prezesa uprzejmie informuję, że:

  1. W chwili obecnej jedynym produktem dopuszczonym do obrotu we wskazaniu młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów o początku uogólnionym (uMIZS) jest przeciwciało monoklonalne tocilizumab, którego mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności interleukiny 6 odgrywającej wiodąca rolę w patogenezie uMIZS. Tocilizumab – jako jedyny dostępny w tym wskazaniu lek - jest stosowanyw leczeniu czynnego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów o początku uogólnionym (uMIZS) u pacjentów w wieku co najmniej 2 lat, u których stwierdzono niewystarczającą odpowiedź na leczenie.
  2. Zgodnie z powyższym w/w lek znajdowałby zastosowanie wyłącznie u pacjentów od 2 do 18 roku życia z rozpoznanym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów o początku uogólnionym (M08.2)
  3. W/w lek stosowany we wnioskowanym wskazaniu nie jest elementem istniejących programów lekowych (zgodnie z obwieszczeniem MZ z dnia 21.12.2013 tocilizumab jest refundowany jedynie w ramach programu lekowego „Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów o przebiegu agresywnym” (załącznik B.45 do obwieszczenia), a jego finansowanie jest ograniczone do terapii reumatoidalnego zapalenia stawów. Powyższy program nie obejmuje leczenia dzieci chorujących na uMIZS.
  4. Rocznie w Polsce na wszystkie postaci MIZS zapada około 440 dzieci. Z uwagi na fakt, że postać układowa (tj. o początku uogólnionym) dotyczy około 10% zachorowań, przewidywana liczba chorych nie powinna przekroczyć 15-20 dzieci w Polsce w skali roku bo jedynie część dzieci z tym rozpoznaniem wymagałaby tej terapii (u pozostałych można osiąnąć remisję wysokimi dawkami glikokortykosteroidów i wlewami immunoglobulin, bądź niekiedy terapią etanerceptem, w ramach programu lekowego)
  5. W/w lek u dzieci z uMIZS jest podawany w postaci wlewu dożylnego powtarzanego w odstępach 2 – tygodniowych:Zgodnie z obowiązującymi zaleceniami EULAR i ACR lek jest podawany przez okres 6 miesięcy, po których następuje ocena skuteczności leczenia. W przypadku uzyskania adekwatnej opdowiedzi na leczenie, terapia jest kontynuowana przez okres 12 miesięcy.
    1. U pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg w dawce 12 mg/kg m.c.
    2. U pacjentów z masą ciała powyżej 30 kg w dawce 8 mg/kg m.c.
  6. Zgodnie z obowiązującym dawkowaniem przeciętny koszt leku przypadający na jedną hospitalizację powinien mieścić się w przedziale od około 1500 do około 3000 PLN, uwzględniając różnice dawkowania wynikające z masy ciała, przy założeniu, że lek będzie finansowany przez NFZ na tym samym poziomie, co w przypadku RZS.
  7. Z reguły pierwsza hospitalizacja pacjenta z uMIZS (poprzedzająca włączenie leczenia przeciwciałem monoklonalnym) wymaga wnikliwej diagnostyki różnicowej pacjenta, wskutek czego wiąże się z wykonaniem specjalistycznej diagnostyki laboratoryjnej i obrazowej. Po ustaleniu rozpoznania i zastosowaniu w/w leczenia pacjent wymaga zazwyczaj dwudniowych pobytów powtarzanych w odstępach 2 – tygodniowych, których zasadniczym elementem kosztotwórczym jest lek. Pozostałe koszty hopsitalizacji uwzględniające opiekę lekarską, pielęgniarską, podstawowe badania diagnostyczne niezbędne do monitorowania leczenia nie powinny przekroczyć kwoty 1000-1500 zł.
  8. Zgodnie z powyższym chory z uMIZS wymaga w ciągu roku około 24 dwudnodniowych pobytów szpitalnych związanych z koniecznością wykonania wlewu dożylnego leku, (poza czasowo i kwotowo rozszerzonym o kwalifikację do leczenia pobytem)

Grupy jednorodne H96 i H90 zostały stworzone dla pacjentów z zapalnymi chorobami tkanki łącznej
wymagających intensywnego leczenia. Bez wątpienia wśród pacjentów pediatrycznych najintensywniejszego leczenia wymagają właśnie dzieci chorujące na uMIZS. Dotychczasowe kryteria kwalifikowania pacjentów do w/w grup odbierają tę możliwość najciężej chorym dzieciom w oddziałach reumatologicznych. Odpowiednik postaci układowej MIZS u osób dorosłych, określany jako choroba Stilla (M06.1) znajduje się w wykazie rozpoznań stanowiących warunki kierunkowe dla w/w grup H90 i H96. Bezpośrednim powodem wystąpienia z wnioskiem o zmianę charakterystyki grup H90 i H96 jest fakt, że obecna konstrukcja w/w grup stwarza nierówne warunki traktowania dorosłych i dzieci cierpiących na schorzenie o podobnej etiologii i niemal identycznym przebiegu.

 

Jednocześnie pragnę zwrócić uwagę, że – zgodnie z opisanym powyżej schematem leczenia – pacjent chorujący na uMIZS wymaga okresowych hospitalizacji w odstępach dwutygodniowych, związanych z koniecznością realizacji wymienionej na liście H8w procedury 00.181 Terapia przeciwciałami monoklonalnymi. W chwili obecnej stanowi ona wydzielony element kosztotwórczy jedynie w przypadku grupy H90, dla której warunki kierunkowe określa równocześnie przypisana do w/w grupy lista procedur ICD-9. Kontynuacja leczenia tocilizumabem nie wymaga każdorazowego wykonywania kosztownych procedur diagnostycznych, pozwalających na zakwalifikowanie pacjenta do grupy H90. W związku z powyższym świadczenie to jest sprawozdawane do NFZ w ramach grupy H87 lub P20.

 

Obowiązująca wycena grup H87 i P20 umożliwia pełne sfinansowanie leczenia tocilizumabem jedynie u pacjentów z masą ciała poniżej 30 kg. Wzwiązku z powyższym zwracam się z gorącym apelem o podwyższenie wyceny grup H87 i P20 do wartości pozwalających na pokrycie rzeczywistych kosztów leczenia lub ewentualnie o stworzenie dodatkowej grupy jednorodnej, w ramach której będa mogły być leczone p/ciałami monoklonalnymi zgodnie z obowiązującym standardem dzieci cierpiące na uMIZS.

 

Pozostaję w przekonaniu, że decyzją Prezesa NFZ ten problem zostanie skutecznie rozwiązany w możliwie najbliższej przyszłości

 

Pozostaję z wyrazami szacunku
prof. nadzw. dr hab.n.med. Lidia Rutkowska – Sak
Przewodnicząca Sekcji Pediatrycznej
Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego

 

adres do korespondencji:
Kierownik Kliniki i Polikliniki Reumatologii Wieku Rozwojowego Instytutu Reumatologii, ul.
Spartańska 1, 02-637 Warszawa, tel. 22 844 87 74

 

Do wiadomości:
– Prof. dr hab.n.med. Alicja Chybicka – Prezes Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego
– Prof. dr hab.n.med. Anna Dobrzańska – Konsultant Krajowy ds.Pediatrii
– Prof. dr hab.n.med. Witold Tłustochowicz – Konsultant Krajowy ds. Reumatologii
– Prof. dr hab.n.med. Piotr Wiland – Prezes Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego

 

Wersja PDF do pobrania: tutaj

 

25.02.2013
 

INSTYTUT REUMATOLOGII
im. prof. dr hab. med. Eleonory Reicher
Klinika i Poliklinika
Reumatologii Wieku Rozwojowego

tel./fax 844-87-74, e-mail: klinika.reumatologiidzieci@ir.ids.pl

 

 

Warszawa, dn. 02.01.2013r.

 

Szanowna Pani
Agnieszka Pachciarz
Prezes
Narodowego Funduszu Zdrowia
ul. Grójecka 186
02-390 Warszawa

 

 

Dotyczy: wyceny pediatrycznych procedur reumatologicznych

 

W imieniu reumatologów dziecięcych w Polsce zwracam się do Pani Prezes z prośbą o dokonanie zmian w wycenie Jednorodnych Grup Pacjentów o numerach H90 (zapalenia stawów i układowe choroby tkanki łącznej wymagające intensywnego leczenia) oraz H96 (układowe choroby tkanki łącznej) umożliwiających rozliczanie w ramach wymienionych powyżej grup diagnostyki i leczenia dzieci chorych z rozpoznaniem młodzieńczego zapalenia stawów o początku uogólnionym (kod M08.2 wg ICD-10) (dawna nazwa choroba Stilla) oraz innych układowych chorób tkanki łącznej.

 

Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (MIZS) obejmuje heterogenną grupę artropatii zapalnych występujących przed ukończeniem 16 roku życia chorego oraz charakteryzujących się czaem trwania przekraczającym 6 tygodni. Schorzenie to stanowi najczęstszą przewlekłą artropatię zapalną wieku rozwojowego. Liczbę nowych zachorowań w skali roku szacuje się na około 7/100 000 dzieci, co w przeliczeniu na populację dzieci w wieku od 0 do 15 roku życia wynosi około 440 nowych zachorowań w skali całego kraju.


Wśród licznych postaci klinicznych MIZS na szczególną uwagę zasługuje postać układowa, występująca u około 10% chorych. Zgodnie z dostępnymi danymi epidemiologicznymi szacuje się, że w Polsce zapada na tę postać MIZS około 50 dzieci w skali roku. Charakteryzuje się ona najcięższym przebiegiem klinicznym oraz najpoważniejszymi następstwami. Dominujące objawy kliniczne pod postacią nawracającej hektycznej gorączki, nieswoistej wysypki skórnej oraz rzadko pojawiającego się zapalenia stawów wraz z odchyleniami w badaniach laboratoryjnych (wzrost liczby krwinek białych, znaczna niedokrwistość, obecność czynników ostrej fazy przy braku obecności czynnika reumatoidalnego) wymagają dokładnej i kosztownej diagnostyki różnicowej z chorobami nowotworowymi oraz ciężkimi uogólnionymi zakażeniami. Do czynników decydujących o złym rokowaniu należą: początek choroby poniżej 6 r. ż., objawy układowe utrzymujące się przez okres dłuższy niż 6 miesięcy oraz czas trwania choroby powyżej 5 lat. Wśród najcięższych powikłań postaci układowej MIZS należy wymienić tzw. zespół aktywacji makrofagów charakteryzujący się wysoką gorączką, hepatosplenomegalią, uogólnionym powiększeniem węzłów chłonnych, objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego pod postacią bólów głowy i zaburzeń świadomości oraz niewydolnością wielonarządową. Zgodnie z informacjami wymienionymi powyżej postać układową MIZS należy bezwzględnie traktować jako stan zagrożenia życia wymagający szybkiej i wnikliwej diagnostyki oraz złożonego, interdyscyplinarnego leczenia.


W chwili obecnej rozliczanie diagnostyki i leczenia chorych z uMIZS jest możliwe wyłącznie w ramach grupy H87 (choroby zapalne stawów i tkanki łącznej) oraz grupy P20 (choroby skóry, układu mięśniowo – kostnego lub tkanki łącznej). Z uwagi na niską wycenę w/w grup sytuacja taka jest niekiedy akceptowalna w przypadku postaci skąpostawowej lub wielostawowej oraz postaci innych niż postać układowa MIZS. Z uwagi na ciężki stan chorych z postacią układową MIZS wymagający intensywnego leczenia wskazane jest umożliwienie rozliczania zrealizowanych u nich świadczeń w ramach grupy H96 oraz H90. Potrzebę tę uzasadnia dodatkowo fakt, że odpowiednik postaci układowej MIZS u osób dorosłych, określany jako choroba Stilla (M06.1) (dawna nazwa uMIZS) znajduje się w wykazie rozpoznań stanowiących warunki kierunkowe dla w/w grup H90 i H96. Tym samym w chwili obecnej mamy do czynienia z nieprawidłową sytuacją, w której chory dorosły jest traktowany przez system rozliczania świadczeń lepiej niż dziecko z analogicznym schorzeniem, wymagające takiej samej diagnostyki i znacznie intensywniejszego leczenia.


Ufam, że zaistniały problem jest wynikiem niedopatrzenia, które będzie możliwe do naprawienia w nieodległym terminie.

 

Poza tą, najbardziej palącą potrzebą proszę także o rozważenie dodania do listy procedur ICD – 9, wymaganych dla rozliczania H90, procedury 99.1x, dla wstrzyknięcia lub wlewu leku biologicznego, poza programami lekowymi, dla ciężkich postaci układowych chorób tkanki łącznej.


Pozostaję z wyrazami szacunku
prof. nadzw. dr hab.n.med. Lidia Rutkowska – Sak
Przewodnicząca Sekcji Pediatrycznej
Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego

 

adres do korespondencji:
Kierownik Kliniki i Polikliniki Reumatologii Wieku Rozwojowego Instytutu Reumatologii,

ul. Spartańska 1, 02-637 Warszawa, tel. 22 844 87 74

Do wiadomości:


1. Prof. dr hab.n.med. Alicja Chybicka – Prezes Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego
2. Prof. dr hab.n.med. Anna Dobrzańska – Konsultant Krajowy ds.Pediatrii
3. Prof. dr hab.n.med. Witold Tłustochowicz – Konsultant Krajowy ds. Reumatologii
4. Prof. dr hab.n.med. Piotr Wiland – Prezes Polksiego Towarzystwa Reumatologicznego

 

wersja PDF do pobrania: tutaj

 

09.01.2012


 

 

Nowa lista refundacyjna w dramatycznym stopniu pogarsza finansowanie leczenia dzieci z chorobami reumatycznymi. Poniżej przedstawiam na dwóch przykładach, jakie są aktualne koszty ponoszone przez dziecko leczone z powodu MIZS.

Przykład I

Dgn. Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów

Dziecko w wieku 6 lat (m.c. 16 kg), od 2 r.ż  wymaga stałego leczenia:

 

Leki refundowane/dawkowanie:

1 Ciclosporinum (Equoral roztór doustny 100mg/1 ml) 2 x 30 mg
2. Methotrexat (Trexan  tabl. 2,5 mg )     12,5mg / tydzień
3. Prednisonum (Encorton tabl. 5mg) 10mg + 5mg


Leki pełnopłatne:

4. Acidum folicum 1 x 10 mg/tydzień
5. Vit. D3 - 1 x 3 krople
6. Calcium 3 x 5ml
7. Aspargin 1 x 1/2 tabl.

Lek refundowany:

Cena za opakowanie
do 2012

 

Cena za opakowanie
Od 2012

 

Cena do 2011/ miesiąc(PLN)

 

Cena od 2012/miesiąc (PLN)

Equoral*
roztór doustny 100mg/1ml
ciclosporin

3,5
(50ml)
R

 

326,39
(50ml)
100%

 

1,17

108,8

Trexan* 
tabl. 2,5 mg
methothrexat

 

10,82
(100 tabl.)
R

 

22,29
(100 tabl.)
100%

 

2,16

4,46

Encorton
tabl. 5mg
prednisone

 

9,76
(100 tabl.)
R

 

6,21
(100 tabl.)
R

 

9,76

6,21

Razem:

 

 

13,09

119,47

 

 *brak rejestracji  dla  pacjentów chorych na młodzieńcze idiopatyczne  zapalenie  stawów

 Wzrost kosztów leczenia: 105,57 PLN   - 806,5 %

 

Przykład II

Dgn. Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów

Dziecko w wieku 16 lat (m.c. 50 kg), od 10 r.ż  wymaga stałego leczenia:

  

Leki refundowane/dawkowanie:

1. Sulfasalazin  EN  (Sulfasalazine tabl.  Op. 100tabl F. Krka) 2 x 1000 mg
2. Methotrexat (Trexan  tabl. 2,5 mg ) 25mg / tydzień

 

Leki pełnopłatne:

1. Acidum folicum 1 x 15 mg/tydzień

Lek refundowany:

Cena za opakowanie
do 2012

 

Cena za opakowanie
od 2012

 

Cena do 2011/ miesiąc
(PLN)

 

Cena od 2012/miesiąc (PLN)

Sulfasalazin  EN * 
sulfasalazine
tabl. 500mg

 

61,45zł
(100 tabl.)
30%

 

326,39
(50ml)
100%

 

13,07

61,81

Trexan  *
tabl. 2,5 mg
methothrexat

 

10,82
(100 tabl.)
R

 

22,29
(100 tabl.)
100%

 

4,33

22,29

Razem:

 

 

17,4

84,1

 

 *brak rejestracji  dla  pacjentów chorych na  młodzieńcze idiopatyczne  zapalenie  stawów

 Wzrost kosztów leczenia: 66,70 PLN      - 383 %

opr. Prof. dr hab. Andrzej Emeryk
   
  09.01.2012

Refundacja leków w chorobach reumatologicznych u dzieci

 Zmiana list refundacyjnych przeprowadzona w ostatnich dniach 2011 r. spowodowała znaczny wzrost odpłatności za leki dla dzieci leczonych z powodu chorób reumatycznych.

 Oto pierwsze reakcje prasowe:

 http://serwisy.gazetaprawna.pl/zdrowie/artykuly/580810,czesc_chorych_na_choroby_reumatyczne_wiecej_zaplaci_za_leki.html

 http://www.rynekzdrowia.pl/Serwis-Reumatologia/Niezarejestrowane-wskazania-kliniczne-a-jednak-brak-teraz-refundacji-lekow-w-takich-przypadkach,115489,1011.html

 http://www.rynekzdrowia.pl/Polityka-zdrowotna/Problem-z-refundacja-lekow-poza-zarejestrowanymi-wskazaniami,115767,14.html

 http://www.tvn24.pl/0,1730581,0,1,ratujcie-nas-sld-wstawia-sie-za-chorymi-dziecmi,wiadomosc.html

 http://m.wyborcza.pl/wyborcza/1,105226,10924919,SLD__Platforma_chce_oszczedzac_na_chorych_dzieciach.html

 Mamy nadzieję, że reakcja lekarzy i pacjentów doprowadzi w krótkim czasie do wprowadzenia odpowiednich zmian dotyczących refundacji.

 

 

opr. dr Bogna Dobrzyniecka


09.01.2012

 

 SPRAWOZDANIE  z zebrania Sekcji Reumatologii Wieku Rozwojowego Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego

 

        W  dniu 21.10.2011 odbyło się w Warszawie zabranie założycielskie Sekcji Reumatologii Wieku Rozwojowego Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego.

 

         W trakcie obrad wybrano przewodniczącego Sekcji, którą została Pani prof. Lidia Rutkowska-Sak. Zastępcą przewodniczącego został dr Zbigniew Żuber. Tytuł Honorowego Wiceprzewodniczącego Sekcji Reumatologii Dziecięcej przyznano Pani prof. Ewie Tuszkiewicz-Misztal.


Przedstawiono i poddano dyskusji  propozycje zadań Sekcji, m.in.:

- współpracę z organizacjami międzynarodowymi o zbliżonym profilu działania,

- realizację projektów związanych  z reumatologią wieku rozwojowego zaleconych przez Zarząd Główny PTR. Zwrócono uwagę na znaczenie kontynuowania rejestru dzieci objętych leczeniem biologicznym,

- integrację środowiska reumatologów dziecięcych przez coroczne organizowanie Konferencji  Naukowo-Szkoleniowych jak i szerokie współdziałanie w realizacji wytyczonych naukowych projektów,

- koordynację badań wieloośrodkowych, w tym badań epidemiologicznych,

- wypracowanie rekomendacji i zaleceń dotyczących diagnostyki i leczenia chorób reumatycznych wieku rozwojowego,

- udział w przygotowaniu programu nauczania reumatologii wieku rozwojowego zarówno w ramach szkolenia przed dyplomowego, jak i podyplomowego,

- współpracę z towarzystwami lekarskimi innych specjalności,

- wypracowanie zasad transferu pacjentów młodocianych, którzy ukończyli 18 lat pod opiekę reumatologów zajmujących się pacjentami dorosłymi

Ustalono, ze spotkania Sekcji będą odbywać się średnio co 3 miesiące.

opr. dr Bogna Dobrzyniecka